dinsdag 28 februari 2017

Voorbereidingstijd

Eigenlijk kun je zeggen dat Carnaval de voorbereiding op de voorbereidingstijd voor Pasen is. Immers, eerst Carnaval - en dan begint de vastentijd. Of veertig-dagen-tijd. Maar die voorbereidingstijd op Pasen duurt wat langer dan veertig dagen. Tel maar na: van Aswoensdag tot Pasen zijn méér dan veertig dagen. De zondagen moet je namelijk niet meetellen. Zondagen zijn altijd mini-Paasdagen; zondagen zijn geen vastendagen.

Carnaval wordt op verschillende plaatsen verschillend gevierd. Terwijl het op de ene plaats gewoon nog opmaken is wat er aan aangebroken lekkers staat, is het op andere plaatsen een groot feest, wat voor de meesten die het vieren ook niet meer in verbinding staat met de dagen die erna komen.

Tijdens de Carnavalsdagen zijn er echter op verschillende plekken ook voorbereidingen die niets met verkleden of feestvieren te maken hebben. Nee, heel gewoon worden palmtakjes ingezameld; die takjes, die met Palmpasen vorig jaar zijn uitgedeeld, en bija een heel jaar lang achter de kruisbeelden aan de muur hebben gehangen. Ze waren ooit groen, en zijn nu, afhankelijk van de hoeveelheid zon die ze over zich heen hebben gekregen, lichtgroen tot geel, en droog, heel droog. Waar het éne jaar 'Hosanna!' mee geroepen is, dat wordt nu verzameld - en verbrand tot as.

Want de as van Aswoensdag komt van de verbrande palmtakjes van het jaar ervoor.

En met die as begint de voorbereidingstijd op Pasen.
Vasten kan op verschillende manieren; je kunt minder eten, een klassiek snoeptrommeltje beginnen; je kunt ook vasten door je tijd zinvoller te besteden; je kunt vasten door alles wat je overhoudt aan de vastenactie te geven; je kunt vasten door méér tijd te besteden aan dat, waar je voor wegloopt, wat het ook moge zijn; je kunt vasten door meer tijd te besteden aan bezinning en gebed. De bedoeling van het vasten is je 'doelgerichtheid' weer aan te scherpen. Wat is het doel van je leven? Wat vind je belangrijk? Waarop ben je gericht? Is mijn leven op God gericht, op het goede, het liefdevolle? Of verdwaal ik in bijzaken en zijwegen? Kan ik weer leren te luisteren?

De Jezuïeten hebben een 40-daagse vastenretraite: "Spreek Heer, ik luister".

woensdag 22 februari 2017

Nieuw klooster in Denemarken

De Missiezusters van het Kostbaar Bloed wonen en werken in zo'n 20 verschillende landen. .

Natuurlijk horen we de nieuwtjes uit al die landen, en leven we overal met elkaar mee. Krantenartikelen komen dus ook op het kloosterprikbord, en daar hangen dus vaak diverse talen naast elkaar.
Hier op het blog komen af en toe berichten van Nederlandse zusters die in andere landen werken. Maar nu ook eens een berichtje uit een land waar geen Nederlandse zuster is, maar waar wel sinds 1916 al Missiezusters van het Kostbaar Bloed wonen en werken: Denemarken. Eerst alleen op het eiland Bornholm, maar later, vanaf 1959, in Birkerød in de buurt van de hoofdstad. En nu hangt er een krantenartikel in het Deens, en dit nieuws is namelijk veel te mooi om alleen op ons eigen prikbord te hangen.

Waar gaat het over? Nou, heel simpel, er komt een nieuw klooster. Want het grote huis, waar de zusters sinds 1959 werkten, werd veel te groot, en de werkzaamheden van de kleine internationale gemeenschap zijn anders dan vijftig jaar geleden. Inmiddels is het grote huis verkocht, en wordt een nieuw klooster gebouwd. De eerste steenlegging was op 19 januari 2017. De bisschop, Mgr. Czeslaw Kozon, heeft de steen gelegd, de vicaris generaal van het bisdom en de zusters die in Denemarken werken waren er ook bij. Er is een steen van het oude klooster voor genomen: dat grote klooster, oorspronkelijk een boerderij, waarin de zusters lang ouderen hebben verzorgd. Na de bouw van een nieuw bejaardentehuis in de omgeving was de boerderij veel te groot geworden, en inmiddels is het een vluchtelingencentrum.

Een geschikt kleiner huis wat als nieuw klooster kon dienen werd echter niet gevoden. Toch wilden de zusters er blijven, want, zoals Zr. Anna Mirijam in het krantenartikel u
itlegt: "Juist nu is het belangrijk om te blijven, want juist nu zijn geestelijke centra nodig."

En dat betekende een zoektocht naar een geschikte en betaalbare plek, het wegnemen van zorgen van buren die bang waren voor teveel klokgelui, uitleggen aan vaklieden wat een klooster is en welke ruimtes een klooster heeft. Want een gemiddelde aannemer weet niet altijd wat een sacristie is, bijvoorbeeld. Weet u het?
Het moet een plek worden waar mensen kunnen meebidden, kunnen uitrusten, een plek waar zij God kunnen zoeken en ontmoeten; natuurlijk met een kapel, met gelegenheid voor Eucharistische aanbidding; er moeten gastenkamers komen en gesprekskamers; er moeten plekken zijn waar Bijbelgroepen en bezinningsgroepen een plaats hebben... kortom, het moet gewoon een klooster worden.

En de eerste steen is al gelegd!

http://www.sannieburen.dk/interview-med-soester-anna-mirijam.html - interview met Zr. Anna Mirijam (in het Deens), verschenen 16 februari 2017


woensdag 1 februari 2017

Meeleefdagen

Gemiddeld eens per twee maanden organiseren we een 'meeleefweekeind' of 'meeleefdagen'. Je zou ze ook oriëntatiedagen kunnen noemen, ook de in België wat gebruikelijkere term 'beleefdagen' kom ik wel eens tegen.
Die dagen zijn bedoeld voor jonge vrouwen die eens willen zien of een leven als kloosterling, religieuze, iets voor hen is.

Maar, hoe kom je er achter waar zulke dagen worden georganiseerd, in welke kloosters? Wat gebeurt er op zulke dagen precies, en wanneer kun je deelnemen? Meestal vraag ik deelneemsters hoe ze onze meeleefdagen hebben gevonden. Soms horen mensen via anderen die al eerder aan zoiets hebben meegedaan dat deze dagen bestaan; soms belt iemand daadwerkelijk een klooster op. Maar de meesten mailen eerst, en hebben het niet in een (internet) agenda gezien, maar zijn gewoon gaan zoeken op internet. Googlen 'Ik wil non worden' of 'Ik wil zuster worden' of  'Intreden in een klooster' of 'Kennismaken met klooster' of iets dergelijks.

http://limburg.bbvms.com/view/website/2752853.html
Maar nu kwam ik ineens een filmpje tegen, eerst op Omroep Limburg, later een bericht van RTL! Je ziet hier de zusters Birgitinessen in Weert. Wel goed, eigenlijk. Zo kun je tenminste zien, dat dit soort dagen bestaan. Maar iets nieuws? Nee hoor, dat niet. Het is wel nieuws dat het op het nieuws komt natuurlijk! Hoewel.... de kop bij RTL : Heb je je roeping gemist? - Dat vind ik persoonlijk een beetje onlogisch. "Zoek je je weg met God in het leven" of zoiets zou ik logischer vinden.

En vanwege de concrete vraag naar meeleefdagen door-de-week voor jongeren die in weekeinden werken of in hun eigen parochie actief zijn heb ik in februari nu extra meeleefdagen ingevoegd, waarbij de aanmeldingen voor de door-de-weekse dagen sneller lopen dan die voor het weekeind. Het maximale aantal is vijf; er is nog plaats. En als het vol is schuif ik er gewoon zoals gebruikelijk nog een weekeind of een paar dagen doordeweek bij, zoals vorig jaar in oktober. Want, als je echt wilt en een goede motivatie instuurt, moet je ook wel een kans maken natuurlijk.

De data voor de komende maanden, en wat meer informatie, vind je.hier.

zondag 15 januari 2017

Eeuwige Professie Zr. Bettina Maria Berens

fotograaf: Ramon Mangold
Foto's: Ramon Mangold.

 Vandaag was het groot feest in het Missieklooster Heilig Bloed. Zr. Bettina Maria Berens legde haar eeuwige professie af, in het bijzijn van medezusters, familie uit Duitsland en vrienden en collega’s, waaronder ook vrijwilligers van Vrouwengevangenis Ter Peel, waar ook Zr. Bettina Maria zelf zich inzet als vrijwilligster.


Ondanks het winterweer kwamen de bezoekers van heinde en verre om deze vreugdevolle en bijzondere gebeurtenis mee te maken. Oorspronkelijk komt Zr. Bettina Maria uit Duitsland, maar er klonken vele talen in de kapel: Naast Duits en Nederlands ook Kiswahili, Hebreeuws en Engels. 

De eeuwige professie is een bijzondere gebeurtenis. Na een proeftijd verbindt de zuster zich voor eeuwig aan God in deze gemeenschap. Een eenvoudige ring, symbool van trouw, drukt dit uit.

De hoofdcelebrant, Dr. W. Bruners, maakte indruk met zijn persoonlijke en boeiende preek. Gemeenschapszin en barmhartigheid zijn twee belangrijke eigenschappen die een mens nodig heeft, niet alleen om een overtuigende Christen te zijn, maar ook om het religieuze leven goed te kunnen leven. Als religieuze zijn echter nog twee andere eigenschappen belangrijk: standvastigheid en profetisch charisma. Standvastigheid of trouw is één van de goddelijke deugden. Zr. Bettina Maria heeft Gods trouw steeds weer mogen ervaren en legt er getuigenis van af. Barmhartigheid, gemeenschapszin, standvastigheid en trouw, profetisch charisma – dit zijn de fundamenten van het leven van Zr. Bettina Maria, als Missiezuster van het Kostbaar Bloed, maar het zijn ook de fundamenten van een communiteit en van de hele maatschappij. God leeft midden onder ons.

Na afloop van de Eucharistieviering werden alle gasten uitgenodigd om naar de zaal te komen om te feliciteren; bovendien moest niemand met een lege maag naar huis gaan. Gezien de hoeveelheid zusters uit diverse landen en de vele gasten van ver weg en dichtbij wezen pijlen de weg naar verschillende ruimtes; zowel de zaal als de kloostereetzaal (refter) werden optimaal benut. Het werd heel erg gezellig! Gesterkt konden de gasten weer naar huis terugkeren.

Alles klaar aan het zetten voor het feest!

De voorbereidingen zijn in volle gang! De H. Mis is vandaag, zoals eerder aangekondigd, om 11.30 uur, omdat veel gasten uit Duitsland komen. Gelukkig wordt de gladheid al minder.

Eeuwige professie - het is een verbintenis voor het hele leven. Eigenlijk ben je dan geen 'nieuwe zuster', iemand die eeuwige professie doet heeft al minstens negen jaar proeftijd achter de rug, waarvan minstens vijf als geprofeste zuster. Maar pas bij de eeuwige professie krijg je een ring. Een ring heeft geen begin en geen einde, het is een teken van het verbond met God, in deze congregatie van de Missiezusters van het Kostbaar Bloed.

Later vandaag natuurlijk meer nieuws!

zaterdag 7 januari 2017

Winterweer



 Wat is het prachtig winterweer! En ja, in de kapel van het Missieklooster staat de kerstboom nog. En de stal. De wijzen zijn nog op weg, wie goed kijkt ziet ze onder de kerstboom staan, op weg naar de stal. Hoewel het 6 januari is geweest! Epifanie, ook wel Drie-Koningen genoemd, wordt namelijk in de kerk gevierd op de zondag direct na 6 januari. Op 8 januari dus! Het feest wat op de zondag er na valt komt dan een beetje in de knel, dus dat wordt dan op de maandag erna gevierd. Dat is het feest Doop van de Heer. En dat sluit de Kersttijd af.... dán verdwijnt de boom uit de kapel!



Wie weet, tot ziens op één van de feesten in de komende dagen!

Link naar de huiszegen van 2017 (uitprintbare kaarten om bij de deur te hangen - link opent in nieuw venster)






zondag 1 januari 2017

Zalig Nieuwjaar!

Na zoals gebruikelijk letterlijk het oude jaar te hebben uitgeluid door om 12 uur 's nachts het Te Deum te zingen in de kapel en de klokken te luiden, gingen we met een aantal zusters, traditiegetrouw, naar boven, om vanaf het dak het vuurwerk even te bekijken.
De horizon lichtte in oranje-rood op, met hier en daar wat groen, maar meer was er niet te zien! Dus, dit jaar geen foto.
Eigenlijk bizar, hoog siervuurwerk in de mist. Misschien is het een idee om volgende keer mínder geld aan vuurwerk uit te gaan geven in plaats van meer? En dan het verschil aan een goed doel te geven...
Zoals beloofd ook even de stand van zaken voor ons goede doel in de Kersttijd - dit jaar is de opbrengst van de collecte en de inhoud van de grijze bus naast de kapeldeur voor onze zusters in de Soedan, die zich daar onder moeilijke omstandigheden staande houden, en onderwijs en verpleging verzorgen in een dorpje in de buurt van de grens.

De stand van nu is 462,52 euro - waarvan ruim een kwart afkomstig is van een groep in de Brabantse Kluis, die letterlijk 'de pet liet rondgaan' om het bedrag wat op te hogen!

De Kersttijd is nog niet voorbij, de wijzen uit het oosten zijn nog niet gekomen, dus het is nog niet de eindstand, maar we willen de gulle gevers zoals beloofd toch alvast een tussenstand geven, en hartelijk danken!

Zalig Nieuwjaar wensen u
de Missiezusters van het Kostbaar Bloed