woensdag 16 augustus 2017

Landgoedfair in Beesd, Mariënwaerdt, is bezig!

De kop is eraf! Ook de volgende dagen (t/m zondag) kunt u ons vinden op de Landgoedfair in het Koetshuis (ik noemde dat in een vorig bericht het poortgebouw, nou ja, het heeft een grote poort). Wees welkom!

dinsdag 15 augustus 2017

Landgoedfair in Beesd van 16-20 aug 2017

.... en, dankzij een weldoener, MET een kraampje van Missieklooster Heilig Bloed. Het kraampje staat al klaar, helaas kan ikzelf vanwege werkzaamheden elders er niet alle dagen bij zijn, maar, gelukkig kon ik wel mee opbouwen, en ben ik er de hele eerste dag.
We staan dicht bij de ingang, en wel in het poortgebouw en dus mooi droog. Maar we bidden natuurlijk toch voor mooi weer.

Klaar voor de start!
 Op ons kraampje goed te zien (links in beeld) is het aardewerk van zr. Bernhild. Geen twee stukken zijn hetzelfde, dus alles wat u koopt is uniek. Op het raam achter ons ziet u (prachtig lichtdoorlatend) werk van drie verschillende kunstenaars in Mozambique. Op de tafel rechts kloosterhandwerk, en links op de tafel kloostertuinsierpompoenen. We hebben ook religieuze artikelen, natuurlijk! Ik vind het wel grappig dat we in het poorthuisje een plek hebben gekregen; direct bij het traporgel. Orgelsolo's zijn echter niet inbegrepen.
En... vragen stellen mag natuurlijk ook....

De opbrengst van ons kraampje gaat naar onze projecten wereldwijd, in het bijzonder naar concrete projecten in Zuid-Afrika en Mozambique, en een deel is voor het reparaties van het kloosterdak in Nederland.
Welkom!


zondag 13 augustus 2017

storing telefoon en deurbel

Ook even hier: sinds vanmorgen, 13 aug. hebben we een storing: telefoon & deurbel @Missieklooster doen het niet. We hopen dat probleem snel opgelost is. Kunt u ons niet bereiken? Probeer later nog eens.
  • Update - sinds eind van de middag werkt alles weer 😊

dinsdag 8 augustus 2017

rondleidingen met verrassingen - over oude missiebusjes en zo!

Regelmatig zijn in ons klooster rondleidingen. Zie voor de eerdere berichten het label rondleidingen. Altijd leuk! Open rondleidingen zijn 'open' in die zin dat er geen vaste groepen zijn, mensen kunnen zich individueel of met kleine groepen aansluiten bij de aangegeven rondleidingen. Aanmelden is altijd via de Brabantse Kluis.

Maar bij die open rondleidingen komen altijd mensen uit het hele land die elkaar niet kennen, en heel divers zijn wat vragen, achtergrondkennis en dergelijke betreft. En regelmatig ook met een eigen invalshoek, iets, wat hun interesse heeft gewekt, of een vakgebied of een hobby waar ik dan ook weer van leer. Zo heb ik onder andere geleerd hoe je aan de richting en de vorm van barsten in een granieten vloer kunt zien of een gang onderkelderd is!

Er zijn ook wel eens mensen met een directe band met het klooster; mensen uit de buurt, mensen die hier ooit hebben gewerkt, of familie hadden, of één van de zusters kenden die wijkverpleegster was of in de ouderenzorg in de buurt werkte, of een zuster-vroedvrouw. Kortom, het levert vaak spannende verhalen en leuke ontmoetingen op.

Jaaaa. dit sleuteltje PAST!!!
Afgelopen weekeind was het wel heel bijzonder. Een echtpaar kwam een oud collecte-busje, een missiebusje, brengen uit de nalatenschap van hun oud-tante! We hebben een collectebusje in het museum, maar daar staat het adres van dit klooster in Aarle-Rixtel op; dit ging om een busje van ons klooster in Tienray. Van 1909 tot 2002 hebben daar Missiezusters van het Kostbaar Bloed gewoond, en nu dook er ineens een collectebusje uit de jaren zeventig van de vorige eeuw op!

Na afloop van de rondleiding werd het collectebusje van Mw. Toos van der Stap feestelijk geopend, in aanwezigheid van het echtpaar en diverse zusters. Omdat we het busje het liefste heel wilden houden haalden we er diverse kleine sleuteltjes bij. Immers, de busjes bleven dicht, en werden ééns per jaar door zusters opgehaald en geopend, dus de sleuteltjes zouden er nog kunnen zijn!
En jawel hoor, één sleuteltje paste....
langzaam kiepte ik het busje om op het tafelkleed - en er rolden centen, stuivers, dubbeltjes en kwartjes uit, met de jaartallen 1948 t/m 1976.



Met dank aan de familie, die dit busje in de originele staat heeft bewaard, aan Mevr. van der Stap zaliger nagedachtenis, ook met dank aan de mensen die er hun muntjes in hebben gedaan, en met dank aan de zuster die de sleuteltjes vond! Het busje gaat, mét de muntjes en het slotje met sleuteltje, naar ons museum.

vrijdag 28 juli 2017

Landgoedfairvoorbereidingen!


Augustus komt snel dichterbij, dus we zijn in het klooster begonnen met de voorbereidingen voor ons kraampje op de Landgoedfair (Heerlijkheid Mariënwaerdt). Het is de 23e Landgoedfair, maar het is de eerste keer dat we er zullen zijn. Een gouden kans, die we niet wilden laten liggen. We zullen er in ieder geval het handgemaakte aardewerk van Zr. Bernhild verkopen, en natuurlijk religieuze artikelen. En een kloosterlandgoed is natuurlijk ook een landgoed, dus we hopen ook wat producten van ons land mee te kunnen nemen. Natuurlijk nemen we ook onszelf mee, dus elke dag is er ook minstens één zuster, soms ook meer. Dat betekent dat je er natuurlijk ook gewoon vragen kunt stellen. 
Wie weet zien we een aantal bloglezers op 16, 17, 18, 19 of 20 augustus...



zondag 23 juli 2017

Bericht uit Denemarken

In februari schreef ik over het nieuw te bouwen kloostertje in Denemarken. En intussen is het klooster af, en de zusters zijn verhuisd! Na bijna 60 jaar is het grote klooster "Nordvanggaard"/Birkeröd nu geen klooster meer. Het heeft een prima nieuwe bestemming als vluchtelingencentrum.
De zusters zijn enkele kilometers verderop nieuw gestart. Het moest een echt klooster worden, maar dan in het klein; met kapel, gastenverblijf, plaats dus voor een klein geestelijk centrum waar mensen ook kunnen logeren om te bidden, uit te rusten, voor gesprekken.
De kleine groep zusters heeft bij het verhuizen gelukkig flink hulp gekregen, vooral van de zusters uit Neuenbeken in Duitsland.
Een paar foto's geven een goed beeld:

Verhuizing..... De kapel is klaar - belangrijkste plek in huis!


Het nieuwe klooster van de Missiezusters van het Kostbaar Bloed in Denemarken.


vrijdag 21 juli 2017

Gehoorzaamheid, hoe erg is dat!?

Naar aanleiding van een gesprek met een buurtbewoner even een stukje over gehoorzaamheid. De aardige dame vond dat gehoorzaamheid zo negatief klinkt en het ook zeker moet zijn. Daar ben ik het echter niet mee eens. Gehoorzaamheid wil niet zeggen dat je blindelings orders opvolgt van een strenge overste. In gehoorzaamheid mag je ook nooit ingaan tegen de 10 geboden, dus je mag bijvoorbeeld nooit iemand vermoorden op bevel van je overste. En tegen onzinnige dingen moet je ook protesteren, zoals het op zijn kop planten van plantjes, dit heeft namelijk niets met Gods wil te maken.

Gehoorzaamheid heeft 'hoor' in zich, het wil eigenlijk zeggen dat je, samen met je overste, luistert naar wat God zeggen wil. Zodat je Zijn plan voor jou kunt uitvoeren. Het gaat er dus om dat je God gehoorzaamt. In het klooster gaan we ervan uit dat de overste door te kijken naar je talenten en vaardigheden en door haar innig gebed, dus door te luisteren naar God, het beste kan beoordelen wat Gods richting voor jou is. Soms kan dat weleens pijnlijk zijn, bijvoorbeeld als je ineens verplaatst wordt uit een land waar je het erg naar je zin hebt. Achteraf kun je dan pas zeggen: o het was inderdaad Gods wil want door die verplaatsing heb ik nieuwe talenten ontdekt of op een heel ander gebied kunnen helpen dan ik zelf van te voren dacht. Gehoorzaamheid kan pijnlijk zijn, Jezus was ook 'gehoorzaam tot de dood, tot de dood aan het kruis' (zie in de Bijbel de brief aan de Filipenzen). Maar zonder te sterven aan het kruis kon Hij ook niet verrijzen!



 Sint-Benedictus

 De Heilige Benedictus, onze regels zijn gebaseerd op zijn Regel. Dus ook het onderdeel over gehoorzaamheid.

In onze congregatie vindt gehoorzaamheid in dialoog plaats: je overste benadert je met een bepaalde opdracht en vraagt jou erover te bidden. Dan kun je in dialoog duidelijk maken waarom het wel of niet een goed plan is. Uiteindelijk weegt de overste alle voors en tegens tegen elkaar af en neemt de beslissing. Wij geloven dat zij niet tegen God kan ingaan, dus dat op de een of andere manier altijd de wil van God wordt gedaan.
Met de gelofte van gehoorzaamheid geef je je eigen wil op, om Gods wil te doen. Dit heeft als consequentie dat je dan niet meer 'kunt doen wat je wilt', en dit wordt door sommigen als verschrikkelijk gezien. Maar als je goed kijkt zie je dat het doen van Gods wil ons gelukkig maakt en dat de 'beperkingen' reuze meevallen, vaak maakt de gehoorzaamheid ons leven juist rijker. Daarnaast is er niemand die altijd kan 'doen wat hij/zij wil'. Je moet altijd rekening houden met de omstandigheden en consequenties. Je kunt bijvoorbeeld niet zomaar ineens je baan opzeggen, zonder dat je je salaris verliest. Je kunt ook niet overal door rood rijden, zonder boetes of ongelukken. Je kunt als je kinderen hebt ook niet zomaar ineens op uitstapje, je moet dat eerst goed plannen. Zo kent iedereen vast wel voorbeelden van niet altijd kunnen doen wat je wil. Dat is ook goed, als iedereen dat namelijk zou doen zou de wereld een grote chaos worden.

Kortom: voor mij en voor mijn medezusters is gehoorzaamheid geen vreselijk iets, maar een gelofte die hoewel soms moeilijk te leven ons uiteindelijk altijd gelukkig maakt. En wie wil er nou niet gelukkig zijn?